สุขภาพ

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

น่าสังเกตว่าข่าวสารที่เผยแพร่ผ่านสื่อช่องทางต่าง ๆ ในปัจจุบัน หลายข่าวเกี่ยวข้องกับผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ส่งผลต่อสุขภาพและชีวิตของตัวเขาเองรวมถึงคนรอบข้าง  และการที่ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุก็คือเหตุผลหนึ่งที่มีจำนวนผู้ป่วยโรคนี้เพิ่มมากขึ้นด้วย
โรคทางใจก็เหมือนโรคทางกาย เมื่อเกิดขึ้นแล้ว เจ้าตัวและญาติจำต้องยอมรับและปรับสภาพจิตใจเพื่อรับมือกับโรคนั้นอย่างดีที่สุด พร้อมไปกับความพยายามในการบำบัดรักษาให้ทุเลาลงหรือหายเป็นปกติ

งานวิจัยชุด การพัฒนาสภาพแวดล้อมภายในที่พักอาศัยเพื่อเป็นการฟื้นฟูผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อมและภาวะซึมเศร้า สนับสนุนโดย สถาบันวิจัยระบบสาธารณะสุข (สวรส.) มีข้อมูลที่น่าสนใจ แนะนำวิธีออกแบบหรือปรับการจัดบ้าน ที่พักอาศัยของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ซึ่งเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ป่วยและผู้ดูแล

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

ห้องแห่งความหวังสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้า

แนวคิดหลักของการจัดบ้านเพื่อผู้ป่วยซึมเศร้าก็คือ เน้นความปลอดภัยเป็นหลัก โดยในแต่ละพื้นที่ ไม่ว่างห้องนอน ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องอาหาร จะต้องเน้นเครื่องเรือนที่เรียบง่าย ไม่มีเหลี่ยมมุมหรือความแหลมคม ความแข็ง เพื่อป้องกันเหตุที่ทุกคนไม่ต้องการให้เกิดขึ้น นั่นคือ การฆ่าตัวตาย

ตัวอย่างชัด ๆ ที่งานวิจัยนำเสนอไว้ก็คือ การทำผนังห้องนอนด้วยการบุนวมเพื่อความอ่อนนุ่ม การทำขอบเตียงไม่ให้มีเหลี่ยมมุมแหลมคม ป้องกันการใช้ศีรษะโขก ในขณะที่ภายในห้องน้ำก็ต้องออกแบบให้รับกับแนวคิดช่วยเหลือผู้ป่วยซึมเศร้าด้วยการติดตั้งฝักบัวแบบยึดติด ไม่มีสาย เพื่อป้องกันการหยิบมาใช้รัดคอหรือใช้ฝักบัวทำร้ายตนเอง นอกจากนี้ ก็ไม่แนะนำให้ใช้ถังน้ำเพราะมีโอกาสที่ผู้ป่วยจะใช้ศีรษะโขกได้

ห้องที่เป็นอันตรายมากที่สุดสำหรับผู้ป่วยซึมเศร้าก็คือ ห้องครัว การจัดบ้านจึงต้องพยายามปิดช่องทางเชื่อมต่อระหว่างห้องพักผู้ป่วยที่เชื่อมไปหาห้องครัว หรือพยายามเก็บอุปกรณ์ทำครัวให้เรียบร้อย มิดชิดที่สุด

นอกจากความปลอดภัยแล้ว เรายังสามารถออกแบบพื้นที่ในบ้านเพื่อการส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วยซึมเศร้าได้ง่าย ๆ นั่นคือ การตกแต่งผนังห้องให้เป็น “ตู้แห่งความหวัง” เพื่อช่วยลดความรู้สึกดำดิ่งในภาวะซึมเศร้าลงไป เช่น นำภาพถ่ายในอดีตที่เจ้าตัวประสบความสำเร็จหรือภาคภูมิใจมาใส่กรอบตั้งไว้ในตู้นี้  รวมทั้งภาพบุคคลอันเป็นที่รัก พร้อมกับประดับด้วยสีเขียวจากต้นไม้เพื่อความสบายตาและสบายใจ และจะดีที่สุดก็ต้องให้ตู้นี้ตั้งตรงข้ามจุดที่ผู้ป่วยใช้เป็นที่นั่งพักผ่อน

หากไม่มีห้องนั่งเล่น การออกแบบให้มีสวนกลางบ้านโดยจัดทางเดินไว้รอบ ๆ ก็จะช่วยผู้ป่วยได้อีกวิธีหนึ่ง เพราะผู้ป่วยสามารถปลูกต้นไม้ รดน้ำต้นไม้ และชื่นชมความงามของต้นไม้ใบหญ้าที่อยู่ในสวนเล็ก ๆ นั้นได้ ทำให้เกิดความปลอดโปร่ง ลดอาการซึมเศร้าลงไปได้

อยากให้ทุกบ้านที่มีผู้ป่วยซึมเศร้าแบ่งพื้นที่อย่างน้อยก็สักห้องหนึ่งสำหรับเป็นห้องแห่งความหวังสำหรับเขา

แหล่งข้อมูล
https://kb.hsri.or.th/dspace/bitstream/handle/11228/5144/hs2529.pdf?sequence=1&isAllowed=y

Leave a Comment